پیش‌بینی رفتارهای خودمراقبتی روان‌شناختی بر اساس سرمایه روان‌شناختی و حمایت اجتماعی

نویسندگان

  • حسین رحیمی گروه روان‌شناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

کلمات کلیدی:

خودمراقبتی روان‌شناختی, سرمایه روان‌شناختی, حمایت اجتماعی, سلامت روان, تحلیل محتوای کیفی, مصاحبه نیمه‌ساختاریافته

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ادراک‌شده سرمایه روان‌شناختی و حمایت اجتماعی در شکل‌گیری، آغاز و تداوم رفتارهای خودمراقبتی روان‌شناختی در میان بزرگسالان ساکن تهران انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی توصیفی و روش تحلیل محتوای کیفی قراردادی انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۸ بزرگسال ساکن تهران بودند که با نمونه‌گیری هدفمند و با رعایت اصل حداکثر تنوع از نظر جنسیت، سن، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات و موقعیت شغلی انتخاب شدند. داده‌ها صرفاً از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته انفرادی با مدت تقریبی ۴۵ تا ۷۵ دقیقه گردآوری شد. مصاحبه‌ها تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت؛ به‌گونه‌ای که اشباع اولیه در مصاحبه شانزدهم حاصل شد و دو مصاحبه تکمیلی نیز برای اطمینان از تثبیت مقوله‌ها انجام گرفت. متن مصاحبه‌ها هم‌زمان با فرایند گردآوری داده‌ها پیاده‌سازی، کدگذاری و با استفاده از نرم‌افزار NVivo نسخه ۱۴ تحلیل شد. برای افزایش اعتمادپذیری یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، بررسی همکار پژوهشی، ثبت مسیر تحلیل، نمونه‌گیری با حداکثر تنوع و توصیف غنی زمینه استفاده شد. تحلیل داده‌ها به استخراج چهار مقوله اصلی انجامید: «سرمایه روان‌شناختی به‌مثابه نیروی محرک خودمراقبتی»، «تبدیل منابع روان‌شناختی به تنظیم هیجان و مرزبندی سالم»، «حمایت اجتماعی پاسخ‌گو به‌مثابه بستر ایمن مراقبت از خود» و «چرخه تعاملی منابع فردی، روابط اجتماعی و موانع زمینه‌ای». مشارکت‌کنندگان بیان کردند که خودکارآمدی، امید، خوش‌بینی واقع‌بینانه و تاب‌آوری، توان آغاز و بازگشت به رفتارهای خودمراقبتی را افزایش می‌دهند. حمایت عاطفی، اطلاعاتی، ابزاری و ارزیابانه نیز از طریق کاهش احساس تنهایی، اعتباربخشی به نیازهای روان‌شناختی و تسهیل کمک‌خواهی، استمرار خودمراقبتی را تقویت می‌کرد. بااین‌حال، حمایت کنترل‌گرانه یا نامتناسب، فشار نقش، کمبود زمان و انگ کمک‌خواهی از موانع مهم بودند. یافته‌ها نشان داد رفتارهای خودمراقبتی روان‌شناختی حاصل عملکرد مستقل یک ویژگی فردی نیست، بلکه در تعامل پویای منابع مثبت روان‌شناختی، روابط حمایت‌گر و شرایط زندگی شکل می‌گیرد. سرمایه روان‌شناختی آمادگی فرد برای تشخیص نیاز، تعیین هدف، اقدام و بازگشت پس از وقفه را فراهم می‌کند و حمایت اجتماعی، منابع عاطفی و عملی لازم برای تداوم این فرایند را در اختیار او قرار می‌دهد. بنابراین، مداخلات ارتقای خودمراقبتی باید هم‌زمان بر تقویت امید، خودکارآمدی، تاب‌آوری و خوش‌بینی واقع‌بینانه و نیز بر آموزش مهارت‌های درخواست، دریافت و ارائه حمایت اجتماعی متناسب تمرکز کنند.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Avey, J. B., Reichard, R. J., Luthans, F., & Mhatre, K. H. (2011). Meta-analysis of the impact of positive psychological capital on employee attitudes, behaviors, and performance. Human Resource Development Quarterly, 22(2), 127–152. doi: 10.1002/hrdq.20070

Babygeetha, A., & Devineni, D. (2024). Social support and adherence to self-care behavior among patients with coronary heart disease and heart failure: A systematic review. Europe’s Journal of Psychology, 20(1), 63–77. doi: 10.5964/ejop.12131

Cohen, S., & Wills, T. A. (1985). Stress, social support, and the buffering hypothesis. Psychological Bulletin, 98(2), 310–357. doi: 10.1037/0033-2909.98.2.310

Fasihi Harandi, T., Mohammad Taghinasab, M., & Dehghan Nayeri, T. (2017). The correlation of social support with mental health: A meta-analysis. Electronic Physician, 9(9), 5212–5222. doi: 10.19082/5212

Finch, J., Farrell, L. J., & Waters, A. M. (2020). Searching for the HERO in youth: Does psychological capital (PsyCap) predict mental health symptoms and subjective wellbeing in Australian school-aged children and adolescents? Child Psychiatry & Human Development, 51(6), 1025–1036. doi: 10.1007/s10578-020-01023-3

Gallagher, R., Luttik, M. L., & Jaarsma, T. (2011). Social support and self-care in heart failure. Journal of Cardiovascular Nursing, 26(6), 439–445.

Graven, L. J., & Grant, J. S. (2014). Social support and self-care behaviors in individuals with heart failure: An integrative review. International Journal of Nursing Studies, 51(2), 320–333. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2013.06.013

Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513–524. doi: 10.1037/0003-066X.44.3.513

Hsieh, H.-F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277–1288. doi: 10.1177/1049732305276687

Jurek, K., & Niewiadomska, I. (2021). Relationship between psychological capital and quality of life among seniors working after retirement: The mediating role of hope of success. PLOS ONE, 16(11), e0259273. doi: 10.1371/journal.pone.0259273

Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.

Luthans, F., Avolio, B. J., Avey, J. B., & Norman, S. M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology, 60(3), 541–572. doi: 10.1111/j.1744-6570.2007.00083.x

Luthans, F., & Broad, J. D. (2022). Positive psychological capital to help combat the mental health fallout from the pandemic and VUCA environment. Organizational Dynamics, 51(2), 100817. doi: 10.1016/j.orgdyn.2020.100817

Luthans, F., Youssef-Morgan, C. M., & Avolio, B. J. (2015). Psychological capital and beyond. Oxford University Press.

Martínez, N., Connelly, C. D., Pérez, A., & Calero, P. (2021). Self-care: A concept analysis. International Journal of Nursing Sciences, 8(4), 418–425. doi: 10.1016/j.ijnss.2021.08.007

Posluns, K., & Gall, T. L. (2020). Dear mental health practitioners, take care of yourselves: A literature review on self-care. International Journal for the Advancement of Counselling, 42(1), 1–20. doi: 10.1007/s10447-019-09382-w

Preston, A., Rew, L., & Young, C. C. (2023). A systematic scoping review of psychological capital related to mental health in youth. The Journal of School Nursing, 39(1), 72–86. doi: 10.1177/10598405211060415

Santisi, G., Lodi, E., Magnano, P., Zarbo, R., & Zammitti, A. (2020). Relationship between psychological capital and quality of life: The role of courage. Sustainability, 12(13), 5238. doi: 10.3390/su12135238

Song, Y., Nam, S., Park, S., Shin, I.-S., & Ku, B. J. (2017). The impact of social support on self-care of patients with diabetes: What is the effect of diabetes type? Systematic review and meta-analysis. The Diabetes Educator, 43(4), 396–412. doi: 10.1177/0145721717712457

Tong, A., Sainsbury, P., & Craig, J. (2007). Consolidated criteria for reporting qualitative research (COREQ): A 32-item checklist for interviews and focus groups. International Journal for Quality in Health Care, 19(6), 349–357. doi: 10.1093/intqhc/mzm042

World Health Organization. (2022). WHO guideline on self-care interventions for health and well-being: 2022 revision. World Health Organization.

دانلودها

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده

شماره

نوع مقاله

Articles

نحوه استناد به مقاله

رحیمی ح. . (2025). پیش‌بینی رفتارهای خودمراقبتی روان‌شناختی بر اساس سرمایه روان‌شناختی و حمایت اجتماعی. مطالعات رفتاری و اجتماعی در سلامت روان, 1(4), 1-21. https://jbssmh.com/index.php/jbssmh/article/view/37