مطالعات رفتاری و اجتماعی در سلامت روان 1 پیاپی 5 1404 10 01 Identifying and Explaining Evidence-Based Organizational Interventions to Promote Employee Mental Health: A Qualitative Study in Organizations in Tehran شناسایی و تبیین مداخلات سازمانی مبتنی بر شواهد برای ارتقای سلامت روان کارکنان: یک مطالعه کیفی در سازمان‌های شهر تهران 100 119 FA لیلا رستمی گروه روان‌شناسی عمومی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article <p>This study aimed to identify and explain the components, mechanisms, and implementation requirements of evidence-based organizational interventions intended to protect and promote employee mental health in organizations in Tehran. This qualitative study employed a descriptive-exploratory design. Participants were 24 human resource managers, executive and line managers, occupational health and mental health professionals, and employees with experience of workplace mental health programs in public, semi-public, and private organizations in Tehran. Participants were recruited through purposive maximum-variation sampling. Data were collected exclusively through individual semi-structured interviews lasting between 45 and 75 minutes. With informed consent, the interviews were audio-recorded and transcribed verbatim. Theoretical and meaning saturation was reached after the twenty-first interview, and three additional interviews were conducted to confirm data sufficiency. Data were analyzed through inductive thematic analysis using NVivo 14. Trustworthiness was enhanced through member checking, peer analysis, maintenance of an audit trail, maximum-variation sampling, reflexive documentation, and a detailed description of the organizational context. Five main categories were identified: “redesigning work and balancing job demands and resources,” “supportive leadership and manager mental health literacy,” “employee participation, organizational justice, and psychological safety,” “an integrated system of support, referral, accommodation, and return to work,” and “governance, monitoring, and sustainability of organizational mental health.” Participants believed that individual-level training would produce limited and temporary outcomes when excessive workloads, role ambiguity, inadequate staffing, unfair procedures, harmful managerial behaviors, stigma, and concerns about confidentiality remained unchanged. Effective interventions were described as multilevel, participatory, context-sensitive, continuously evaluated, and embedded in organizational decision-making and human resource systems. Employee mental health is shaped not only by individual coping abilities but also by job design, leadership quality, organizational justice, interpersonal relationships, psychological safety, and access to confidential professional support. Organizations should therefore move beyond fragmented wellness activities and implement integrated strategies that reduce psychosocial hazards, strengthen job resources and employee voice, enhance managerial capabilities, provide confidential support and return-to-work pathways, and establish measurable accountability for mental health outcomes.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی و تبیین مؤلفه‌ها، سازوکارها و الزامات اجرای مداخلات سازمانی مبتنی بر شواهد برای حفاظت و ارتقای سلامت روان کارکنان سازمان‌های شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح توصیفی‌ـ‌اکتشافی انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل 24 نفر از مدیران منابع انسانی، مدیران اجرایی، روان‌شناسان و متخصصان سلامت شغلی و کارکنان دارای تجربه مشارکت در برنامه‌های سلامت روان سازمانی در بخش‌های دولتی، عمومی و خصوصی شهر تهران بودند که با نمونه‌گیری هدفمند و حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده‌ها منحصراً از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته فردی گردآوری شد. مصاحبه‌ها بین 45 تا 75 دقیقه ادامه یافت و پس از کسب رضایت آگاهانه، ضبط و به‌صورت کلمه‌به‌کلمه پیاده‌سازی شد. اشباع نظری و معنایی پس از مصاحبه بیست‌ویکم حاصل شد و سه مصاحبه دیگر برای اطمینان از کفایت داده‌ها انجام گرفت. داده‌ها با روش تحلیل مضمون استقرایی و با استفاده از نرم‌افزار NVivo 14 تحلیل شدند. اعتبار یافته‌ها از طریق بازبینی مشارکت‌کنندگان، تحلیل همکار، ثبت مسیر تصمیم‌گیری، نمونه‌گیری با حداکثر تنوع و توصیف غنی زمینه پژوهش تقویت شد. تحلیل مصاحبه‌ها به استخراج پنج مقوله اصلی منجر شد: «بازطراحی کار و تنظیم متوازن تقاضاها و منابع شغلی»، «رهبری حامی و ارتقای سواد سلامت روان مدیران»، «مشارکت کارکنان، عدالت سازمانی و امنیت روان‌شناختی»، «ایجاد نظام یکپارچه حمایت، ارجاع و بازگشت به کار» و «حاکمیت، پایش و پایدارسازی سلامت روان سازمانی». مشارکت‌کنندگان تأکید داشتند که آموزش‌های فردمحور، بدون اصلاح حجم کار، ابهام نقش، کمبود نیروی انسانی، بی‌عدالتی، رفتارهای آسیب‌زای مدیریتی و نبود محرمانگی، آثار محدود و کوتاه‌مدتی دارند. از دیدگاه آنان، مداخلات مؤثر باید چندسطحی، مشارکتی، متناسب با بافت، مستمر و متصل به نظام تصمیم‌گیری سازمان باشند. سلامت روان کارکنان بیش از آنکه صرفاً نتیجه توانایی فرد برای مقابله با فشار باشد، تحت تأثیر طراحی شغل، کیفیت رهبری، عدالت، روابط کاری، امنیت روان‌شناختی و دسترسی به حمایت حرفه‌ای قرار دارد. بر این اساس، سازمان‌ها باید از برنامه‌های مقطعی و فردمحور به سوی راهبردهای یکپارچه‌ای حرکت کنند که هم‌زمان مخاطرات روانی‌ـ‌اجتماعی را کاهش دهند، منابع شغلی و مشارکت کارکنان را افزایش دهند، مدیران را توانمند سازند و مسیرهای محرمانه حمایت و بازگشت به کار را فراهم کنند.</p> https://jbssmh.com/index.php/jbssmh/article/download/48/34